Ziekenhuisverhalen

Ik kom alweer bijna 28 jaar regelmatig in de medische tempel genaamd UMCG. In dit ziekenhuis zijn ontzettend veel knappe koppen verzameld die verzorgen, onderzoeken en je leven beter of belachelijk maken. Ik heb meerdere aandoeningen en reageer niet altijd op medicijnen zoals je verwacht (meestal niet zelfs), gewoon een beetje een stumpertje dus. Dit maakt mij zo nu en dan een interessant studieobject en daar maakt niemand een geheim van. In die bijna 28 jaar heb ik al heel wat artsen, arts-assistenten, verpleegkundigen, coassistenten, supervisors en professoren de revue zien passeren. Mijn poli’s zijn verhuisd, verbouwd en vernieuwd. Ik ben met mijn bijna 28 jaar een soort ouwe rot in het vak. Daarom deel ik vandaag een paar van mijn meest bizarre ervaringen met die knappe koppen, met name op de poli dermatologie, waar ik alweer zo’n 25 jaar over de vloer kom vanwege mijn verschillende huidziektes.

Lees verder Ziekenhuisverhalen

Oestrogeen Overload in Tuinland

“MARIEKE! MARIEKE! HIER KOMEN! HAHAHA, NET WAT VOOR JOU, JOH!”. Gillend rennen twee vrouwen achter elkaar aan langs de lampen, plantenpotten en sierkussens. Even verderop staan twee jonge mannen met een pantalon en een strikje om hun nek slagroomsoesjes uit te delen. Als je dit goed leest, mist daar een kledingstuk. Laten we zeggen dat je hun tatoeages mooi kon aanschouwen. Terwijl de twee rennende vrouwen uitvechten of Marieke nu wel of niet naar de heren toe moet gaan, gaat een blozende 60-er giechelend met de mannen op de foto.

Lees verder Oestrogeen Overload in Tuinland