De mussen vielen letterlijk van het dak

“Het is zo warm dat de mussen van het dak vallen.”. Dat was het zeker. Onze achtertuin tikte de 35 graden aan. We sloten het huis hermetisch af in de hoop de warmte buiten te kunnen houden. De postbode belt aan. “Jij bent toch een dierenvriend?” “Uh ja, hoezo?”. Hij wijst naar beneden. Op de stoep voor ons huis liggen twee kleine musjes. Beide ademen nog. Eentje wiegt een beetje hulpeloos heen en weer. De andere ligt helemaal plat.

Het gebeurt vaker dat we baby musjes op de stoep voor ons huis vinden. Onder onze dakpannen woont namelijk al jaren een mussenfamilie. Soms wordt er een zwak musje uit het nest gegooid. Meestal zijn dit echter musjes die nog geen veren hebben en wiens oogjes nog helemaal dichtzitten. Deze zijn na de val uit het nest dan ook altijd al dood voordat wij ze vinden.

De musjes die we vandaag vinden hebben wel veertjes, maar niet onder hun vleugeltjes en in hen nekjes zit nog dons. Ook hebben ze hun oogjes dicht. Ze schudden af en toe een beetje met hun kopjes, maar bewegen verder niet. We kunnen het niet aan om ze daar zomaar te laten liggen, ze zijn echt hulpeloos. Na wat onderzoek op internet blijkt dat we ze het beste kunnen terugzetten in het nest, of een nieuw nestje creëren, zo dicht mogelijk bij hun oorspronkelijke huis. Het is onmogelijk om bij hun nest onder onze dakpannen te komen, dus we moeten voor de tweede optie gaan. Van een oud kweekbakje voor planten maken we een nestje door de bovenkant eraf te knippen en een stukje keukenpapier erin te leggen.

Met een plastic handschoen tillen we ze op en leggen we ze in het bakje die we tussen de struiken hebben gezet. We willen ze niet aanraken, omdat zij eventueel ziektes kunnen hebben en we willen ook onze geur niet op hen afgeven. Hulpeloos liggen ze in het bakje. Het vogeltje dat nog een beetje rechtop zat te wiegen, begint op een gegeven moment te tjilpen. Geen spoor van de ouders.

Op internet staat dat je in dit soort gevallen altijd de dierenambulance kunt bellen voor overleg. Na een paar uur geen mogelijke ouders te hebben gezien, bellen we dan ook toch maar de dierenambulance. De vrouw aan de telefoon vraagt haar collega voor het juiste advies. Na overleg zegt ze dat ze de musjes komen ophalen.

We vinden een klein flesje met een tuitje om ze wat water te geven. Zolang buiten liggen in de hitte zonder eten of drinken kan ook voor musjes niet goed zijn. Na wat drupjes op hun snaveltjes beginnen ze te smakken. Allebei, zelfs het musje dat de hele tijd plat op zijn buikje heeft gelegen. Wanneer we weer naar binnen gaan, begint de sterkste steeds harder te gillen. Ze lijken wat op te peppen van het water. Niet heel veel later wipt er een klein musje met een grotere mus om ze heen. De sterkste baby doet gelijk helemaal zijn bekje open en gilt nog harder. De grote mus zoekt eten en begint het kleinere vogeltje dat met hem mee vloog te voeren en ook het sterkste vogeltje in het nestje. Het kleinere meegevlogen vogeltje stopt zijn vogelkont ook in het nieuwe nestje.

De vogeltjes hebben bezoek

Na een paar uur is de dierenambulance er nog steeds niet. Ik weet niet waar het mis gaat. We geven onze vogelbaby’s af en toe water met het pipetflesje. Langzaam gaan hun oogjes open en wordt hun ademhaling rustiger. Het sterkere vogeltje noemen we Zeus en de zwakkere heet Hercules. Ze hebben sterke namen nodig. Wanneer we ze voor de derde keer water geven, doen ze er ook hun snaveltjes voor open en smakken druppeltje voor druppeltje het water op. De grotere vogel die ze eerder gevoerd had, komt niet meer terug,

Rond vijf uur ’s middags kwam de dierenambulance aan rijden. Ze hadden het erg druk gehad. Ze besluiten na ons verhaal om de vogeltjes mee te nemen. Ze beloven ze krachtvoer te geven om ze sterker te maken. Ik ben heel benieuwd of ze het gaan overleven. Het is de wet der natuur, maar die is soms nogal cru.

Dus, wat deed jij op de dag dat het 35 graden was? Ik had een vogelopvang.

Disclaimer: Ik deed wat ik op internet las. Ik ben geen vogelexpert en weet dus ook niet of dit de beste aanpak was. We hebben alles wel met de beste bedoelingen gedaan. Anders waren de vogeltjes zeker gestorven.  

Deveny en de otter

Morgen is het mijn nationale feestdag! Elke laatste woensdag in mei is namelijk de internationale dag van de otter! En zoals Leonie al laatst vertelde, is mijn liefde voor otters groter dan mijn lengte. Daarom leek het mij leuk om jullie te vertellen waar mijn fascinatie met otters vandaan kwam.

Lees verder Deveny en de otter

“The One and Only Ivan” tranentrekker voor elke dierenliefhebber

Hoe merk je dat er een olifant in de koelkast heeft gezeten? Voetstappen in de boter!

In de nieuwe familiefilm The One and Only Ivan op Disney+ maak je kennis met een zilverrug gorilla. Niet zomaar ééntje, maar ‘the one and only’ Ivan van de ‘Big Top Mall’. Hij doet elke dag een show met de honkbal spelende kip Henrietta, zenuwachtige zeeleeuw Frankie, brandweerauto rijdend konijn Murphy, wijze olifantmoeder Stella, babyolifant Ruby, classy poedel Snickers en praatgrage papegaai Thelma. Daarnaast is er nog showmaster Mack (Bryan Cranston) en de illegale zwerfhond die de naam Bob krijgt. Jarenlang is Ivan (Sam Rockwell) al de ster van de show, maar dat begint te vervelen. De show trekt ook nog amper publiek. Mack ontdekt dat Ivan blijkt te kunnen tekenen en dit lijkt een groot succes bij het publiek. Wanneer Stella overlijdt, begint het bij Ivan toch te kriebelen om terug te gaan naar het wild en zijn vrijheid op te zoeken. Daarmee wil hij Ruby ook een beter leven geven dan dat hij al die jaren zelf in een kooi heeft gehad. Na een mislukte ontsnappingspoging naar het ‘bos’ aan de overkant van het winkelcentrum waar ze wonen, wat slechts een paar rijen bomen blijkt te zijn, moeten Ivan en zijn dierenfamilie toch wat anders verzinnen om hun wens te verwezenlijken. Gelukkig weet Ivan zijn talenten in te zetten. Lees verder “The One and Only Ivan” tranentrekker voor elke dierenliefhebber

Het schetsboek van Leonie, part 2

Een paar weken geleden deelde ik een aantal pagina’s uit mijn schetsboek met jullie. Zo maakten jullie kennis met mijn muizen. In de tussentijd heb ik nog veel meer muizen getekend, maar ook een hoop andere dingen. Tijd om weer eens een kijkje te nemen tussen mijn tekeningen! Lees verder Het schetsboek van Leonie, part 2

Het schetsboek van Leonie

Zolang ik me kan herinneren teken ik al. Als klein meisje vlogen de kleurboeken en stiften er doorheen. Met het ouder worden heb ik natuurlijk niet altijd even veel tijd gehad om te tekenen en in de pubertijd willen je interesses nog wel eens verschuiven. Maar de interesse in tekenen en dingen ‘maken’ met mijn handen is nooit weg gegaan. Toen de Coronacrisis begon had ik ineens heel veel tijd. Heel veel tijd om te tekenen. Vlak daarvoor had ik toevallig een nieuw schetsboek gekocht en ik ging aan de slag. Ik besloot op zoek te gaan naar mijn eigen, unieke stijl. Lees verder Het schetsboek van Leonie

Droom en laat ‘Dolittle’ je verwonderen

Wie staat er niet van tijd tot tijd tegenover zijn hond of kat terug te blaffen of miauwen? Hoe vaak heb jij al aan je kat gevraagd: “Wat is er dan?” als hij tegenover je zat te miauwen? Hoe vaak heb jij je al afgevraagd of je hond nou wel echt zou begrijpen wat je allemaal tegen hem blaat? Bij Dolittle is dat een heel ander verhaal.

Lees verder Droom en laat ‘Dolittle’ je verwonderen

Een Magische Kaarsjesavond

Je staat mee te blèren met Lonely This Christmas tussen mega hoge, verlichte kerstbomen. Onderweg naar die kerstbomen ben je al een gitaar spelende kerstman op rendier tegen gekomen. Dan gaat er een schuifdeur open en wordt je verwelkomd in een betoverende wereld vol met honderden, al dan niet duizenden lichtjes en kaarsen. Wanneer je deze ‘lichtjesroute’ volgt, wordt je door allerlei prachtige, bijzondere tuinen geleid. Volg die lichtjesroute ook in deze blog! Lees verder Een Magische Kaarsjesavond

20 random feiten: de Deveny editie

In februari kon je 20 random feitjes over Leonie lezen. Toen dacht ik dat kan ik ook. Alleen bleek het moeilijker te zijn dan ik dacht. Na zeven maanden verzamelen kan je nu twintig random feiten over mij lezen. Lees verder 20 random feiten: de Deveny editie

“Our Planet” is meer dan mooie beelden

Als je deze serie rustig op je gemakje wilt kijken, dan moet je het vooral niet met mij kijken. Ik laat de bank spontaan door enthousiasme schudden als ik een dier zie dat ik leuk vind. Ook ga ik heel erg piepen, andere geluiden maken of schreeuwen als er een jacht wordt ingezet en roep ik keihard in je oor “It’s so fluffy I’m gonna die!!!!!! So fluffy!!!!” En ja je mag nu ook medelijden hebben met mijn vriend, die dit allemaal heeft moeten verduren. Lees verder “Our Planet” is meer dan mooie beelden