Ziekenhuisverhalen

Ik kom alweer bijna 28 jaar regelmatig in de medische tempel genaamd UMCG. In dit ziekenhuis zijn ontzettend veel knappe koppen verzameld die verzorgen, onderzoeken en je leven beter of belachelijk maken. Ik heb meerdere aandoeningen en reageer niet altijd op medicijnen zoals je verwacht (meestal niet zelfs), gewoon een beetje een stumpertje dus. Dit maakt mij zo nu en dan een interessant studieobject en daar maakt niemand een geheim van. In die bijna 28 jaar heb ik al heel wat artsen, arts-assistenten, verpleegkundigen, coassistenten, supervisors en professoren de revue zien passeren. Mijn poli’s zijn verhuisd, verbouwd en vernieuwd. Ik ben met mijn bijna 28 jaar een soort ouwe rot in het vak. Daarom deel ik vandaag een paar van mijn meest bizarre ervaringen met die knappe koppen, met name op de poli dermatologie, waar ik alweer zo’n 25 jaar over de vloer kom vanwege mijn verschillende huidziektes.

Lees verder Ziekenhuisverhalen

Bald is Beautiful – Alopecia Awareness Month

Je hebt natuurlijk nationale pannenkoekendag, chocoladedag, movember, stoptober en noem het maar op. Het is niet heel bekend waarschijnlijk, maar in september is het Alopecia Awareness Month! Dat is een mooi moment voor een update in mijn eigen Alopecia verhaal. Begin dit jaar schreef ik in Nieuw jaar, nieuw haar over dat ik een pruik had aangeschaft. Eind vorig jaar is mijn hoofdhaar voor de tweede keer uitgevallen. (Als je niet weet waar dit over gaat en wat Alopecia is, lees dan dit.) De eerste keer is inmiddels alweer vijf jaar geleden. Ik was in januari nog vol op aan het wennen aan mijn pruik, die toen al wel de naam ‘Truus’ droeg. Hoe is het verder verlopen met Truus? En hoe staat het er nu voor met mijn eigen haar? Lees verder Bald is Beautiful – Alopecia Awareness Month

Bald is Beautiful – Daar gaan we weer. Alopecia update november 2019

Het is de komende maand alweer vier jaar geleden dat ik mijn haar plotseling verloor. Ik ging binnen een maand van een volle bos lang haar naar een bowlingbal-look. Ik wist destijds niet wat er aan de hand was, maar al snel werd er verteld dat ik Alopecia Areata heb. In de tussentijd heb ik mijn volle bos haar weer terug gekregen. Zo schreef ik afgelopen april een update dat alles goed ging en het lekker door groeide. Ik dacht dit jaar geen Alopecia update meer te schrijven, maar daar kwam verandering in.

Lees verder Bald is Beautiful – Daar gaan we weer. Alopecia update november 2019

Mijn Alopecia Areata: update oktober 2018

Schaif stoat laif & ’t kon minder

Al eerder schreef ik over hoe ik in 2016 kaal werd, hoe ik daarmee omging en over hoe ik weer haar kreeg. Dit alles heeft te maken met Alopecia Areata. Dit is een haarziekte die te maken heeft met een overactiviteit van mijn immuunsysteem. Het laatste deel besloot ik met dat ik weer een lekkere kop met haar heb en dat de toekomst van die pluizenbol uiterst onzeker is.

Lees verder Mijn Alopecia Areata: update oktober 2018

Ik jeuk me een deuk, but itch oké

Mijn huid is op sommige plekken zo hard als dat van een olifant en tegelijkertijd zo dun als een velletje filodeeg. Vroeger lag ik languit over de deurmat heen en weer te schuiven om de jeuk op mijn rug te stillen en ik word nog steeds ’s nachts wakker omdat ik zo’n jeuk heb. Het zou niet best zijn als ik een T-Rex was, want dan kon ik nooit meer ergens bij. Ik heb namelijk eczeem.

Lees verder Ik jeuk me een deuk, but itch oké

Mijn Moederschip

Anita is 54 jaar en kok, verpleegster, vlekken-verwijderaar (Vanish is er niets bij), taxichauffeuse, wasserette, afwas-service, boodschappen-service en vele andere dingen. Oftewel: ze is moeder. Niet zomaar eentje, ze is mijn moeder. Tijdens het opvouwen van de was, stelde ik haar een paar vragen.

Lees verder Mijn Moederschip