Deveny’s wanhopige week #2

Het is tijd voor een nieuwe aflevering van mijn wanhopige leven. Normaal gesproken valt het niveau wanhopig wel mee, maar afgelopen week had ik toch een primeurtje in mijn leven die wel een tikkeltje wanhopig was. Lees je mee?

Maandag 20 september

Mijn week begon heerlijk normaal. Het is altijd de dag waarmee ik de week opstart. Ik bereid dan altijd de consulten voor de hele week voor, maak adviezen als dat nodig is en als we op zondag nog geen boodschappen hebben gedaan, dan doen Erik en ik dat aan het begin van de middag. Dat was ook deze maandag het geval. Ook typte ik mijn blog over Shadow and Bone en toen was de maandag alweer voorbij.

Dinsdag 21 september

Mijn ochtend begon met hardlopen en wat lezen voor mijn bedrijf. Daar ben ik namelijk een traject voor aan het maken en voor de pilot ervan, ben ik mij nu aan het voorbereiden. In de middag had ik lekker spreekuur in Donkerbroek en had ik voor het eerst mijn nieuwe blauwe blazer aan. Deze kocht in bij Stradivarius in mijn vakantie.

Woensdag 22 september

Dit was een dag die anders liep dan ik vooraf verwacht had. In de ochtend had ik namelijk twee intakeconsulten aan huis en doordat die allebei uitliepen, werd ik gehaast en dat gevoel raakte ik de rest van de dag niet meer kwijt. Voordat mijn spreekuur van de middag begon, kreeg ik mezelf wel iets rustiger, maar ik was blij toen ik weer thuis was.

Donderdag 23 september

Weer begon ik mijn dag met een rondje hardlopen en dat ging eigenlijk best lekker. Maar nadat ik gedoucht had, werd mijn dag minder. Ik kreeg buikpijn en in het begin was deze nog een beetje vol te houden, maar naarmate de dag vorderde hoe erger het werd. Pijnstillers hielpen niet, eten hielp niet echt en elke houding deed pijn. De laatste keer dat ik zo’n pijn had, was ongeveer 4,5 jaar geleden toen ik mijn spiraaltje liet plaatsen, maar deze buikpijn ging erover heen.

Rond ongeveer 11 uur in de avond trok ik het helemaal niet meer en belde ik voor het eerst in mijn leven de doktersdienst. Naja, eerst belde Erik namens mij, want ik trok het niet. Na een paar keer over en weer bellen, mocht ik nog een primeurtje mee maken. Om iets over 2 uur in de nacht zat ik namelijk bij de huisartsenpost in het ziekenhuis. Na wat controles werd gelukkig uitgesloten dat ik een blinde darmontsteking had en werd er gedacht aan maagzuur. Een tabletje erin en op naar bed. Rond half 4 waren we thuis en konden we eindelijk slapen.

Hier was ik niet op mijn beste moment rond een uur of 2 in de nacht

Vrijdag 24 september

Eigenlijk zou ik vandaag naar Dune gaan, maar doordat ik nog een beetje buikpijn had en de film ongeveer 3 uur duurt, had ik die maar afgezegd. Na mijn afspraak bij de psycholoog ging ik nog even langs de ING, maar daarna heb ik de rest van de dag doorgebracht op de bank. Ik was namelijk gesloopt. Ik deed nog een poging om de film Treasureplanet op Disney+ te kijken, maar halverwege besloot ik lekker een dutje te gaan doen. In de avond haalde we een patatje en ging op tijd naar bed.

Zaterdag 25 september

Want vandaag ging de wekker om kwart over 5. Ik mocht van half 8 tot 1 uur werken in het WZA. Maar daarna ging ik wel iets heel leuks doen. Ik moest er wel weer even voor rijden, maar om kwart voor 5 verraste ik mijn moeder door ineens op haar werk te staan met Erik. Mama was aan de telefoon met haar baas en het enige dat ze nog kon zeggen was: “Hé, mijn dochter is er. Ik moet ophangen.”

Ongeveer een uurtje later deed ik het verrassen weer dunnetjes over bij 2 van mijn ooms. Mijn vader was, naast Erik, de enige die wist dat ik het weekend zou komen en zo zaten we met zijn zessen aan tafel te genieten van dumplings, gyoza’s, loemipa’s en rijst.

Zondag 26 september

De reden, dat ik mijn moeder kwam verrassen, was namelijk dat zij eigenlijk deze zondag de CPC zou lopen voor Alzheimer Nederland. Deze werd helaas al een tijdje geleden afgeblazen, maar toch ging ze hem met haar hardloopmaatje lopen. Om half 10 stonden mijn vader, Erik en ik als echte aanhang mijn moeder en haar sportmaatje uitzwaaien, succes te roepen, foto’s en filmpjes te maken. In de tijd dat we moesten wachten, gingen we lekker bij de Starbucks zitten en had ik een Chai latte met een stuk cheesecake.

Na de 10 km was het tijd voor tosti’s en daarna gingen we met zijn allen de Grand Prix van Rusland kijken. Na nog een maaltijd van dumplings, gyoza’s en loempia’s reden Erik en ik weer naar huis. Thuis nog even de tas uitpakken en toen was ik eigenlijk al weer toe aan mijn bed, maar voor dat dit zover was, las ik eerst nog een hoofdstuk in You are a badass at making money.

Mama (links) met haar sportmaatje

Op naar de volgende week zonder hopelijk een huisartsenbezoekje.

Gepubliceerd door

Deveny Tolboom

Diëtist en voedingsassistent. Combineert al haar wanhoop met de rest van haar persoonlijkheid. Lees al haar berichten op De Algemene Wanhoop

2 gedachten over “Deveny’s wanhopige week #2”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s