Review: Niemand zeggen

Totaal verrast kwam ik begin deze maand er achter dat het nieuwst boek van de Helen Grace-serie uit was. Naast dat de schrijver M.J. Arlidge een van mijn favorieten is, is de Helen Grace-serie momenteel mijn favoriete detective/thriller serie is. Niemand zeggen is alweer deel tien in de serie en een van de dikste tot nu toe. Lees je mee wat ik er van vond in deze spoilervrije review?

In Niemand Zeggen volgen we Helen Grace bij een reeks moorden die in niks op elkaar lijken en niks met elkaar te maken lijken te hebben. Naast deze moorden zijn er ook spanningen binnen haar team van Zware Misdrijven. Alles speelt zich af in een zware recessie die komt door Covid-19.

Ik houd heel erg van de schrijfstijl van M.J. Arlidge. Zijn schrijfstijl is lekker snel met korte hoofdstukken. Deze wisselen elkaar soepel af. Geen ellendelange hoofdstukken over hoe Helen Grace en haar team dingen aanpakken, maar quick to the point en een goede afwisseling van verschillende perspectieven. Want naast dat je hoofdstukken vanuit het perspectief van Helen Grace leest, word je ook meegenomen in de gedachten van anderen, zoals teamleden, verdachten en daders. Ik vind het altijd fijn om vanuit meerdere perspectieven te lezen, omdat je zo meer weet en begrijpt.

Dit verhaal staat erg op zichzelf net als de andere delen, maar heeft toch een rode draad. De ontwikkeling van Helen Grace en andere terugkerende personages gaat ook dit boek weer door en is misschien minder groot dan in eerdere delen. Er werd in dit boek naar mijn idee meer aandacht besteed aan het verhaal en minder aan de randzaken. Erg verfrissend en een fijne afleiding. Hierdoor werd ik continue in het verhaal getrokken en vlogen de hoofdstukken voorbij. Maar het blijft wel handig als je de eerdere delen gelezen hebt, dan begrijp je toch wat meer.

Het enige dat ik jammer vond aan dit deel is dat in de flaptekst gesproken werd over een recessie die komt door Covid-19. Hierdoor kreeg ik erg de verwachting dat dit ergens een rode draad zou zijn in het verhaal, maar het wordt alleen kort aan het begin van het verhaal genoemd en voor de rest helemaal niet meer. Ergens kreeg ik het idee dat dit een beetje moest om het actueel te houden, maar dat naar mijn mening helemaal niet gehoeven, want heel veel mensen zijn Covid-moe.

Aanrader of niet?
Ik raad dit boek heel erg aan! Als je van snelle detective/thrillers houdt, dan ben je met dit boek aan het juiste adres. Goed geschreven personages, een spannend verhaal en een geweldige cliffhanger!

Niemand zeggen
Auteur: M.J. Arlidge
Uitgeverij: Boekerij
Aantal bladzijdes: 494
Serie: Helen Grace #10
Genre: Detective, Thriller
GoodReads: ****

Gepubliceerd door

Deveny Tolboom

Diëtist en voedingsassistent. Combineert al haar wanhoop met de rest van haar persoonlijkheid. Lees al haar berichten op De Algemene Wanhoop

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s