Een gedachte, een herinnering

Ken je dat? Je zit/ligt/bent ergens en ineens krijg je iets in je hoofd. Een liedje, een gedachte, een mooie zin. Die je pakken en die je moet vinden. Dit heeft, denk ik, iedereen wel eens en ik ook.

Laatst had ik ineens een zin in mijn hoofd: Jij bent 100 op de schaal van lief. Gelijk zie ik mezelf weer staan in de derde klas bij Nederlands. We moesten een gedicht voordragen en ik ging als eerste. Waarom herinner ik me ineens dit gedicht en waarom op een zaterdagavond om elf uur?

Ik blijf mezelf zien staan daar vooraan de klas en ik moet het gedicht vinden. Gelukkig weet ik van wie het is en hoe het heet. Binnen twee handelingen heb ik het gevonden. Lang leven Google. Ik lees het door en de herinnering blijft. Met mijn handen in de buurt van mijn zakken, onzeker, een klas die stil en een docent die meeleest in de dichtbundel terwijl ik het voordraag.

Ik weet nog hoe moeilijk het tweede gedeelte ging, omdat ik die niet zo goed uit mijn hoofd als het eerste gedeelte. Waarom weet ik hier nog zoveel van? En waarom op zaterdagavond om elf uur? Op beide vragen heb ik geen antwoord. Wel weet ik dat ik dit gedicht met je wil delen.

Jouw kleine handje grijpt mijn grote vinger vast
Mooi toch dat mijn vinger zo in jouw hand past
Ik vraag je “Gaan we lachen?”
Je antwoordt met een lach
Als jij zo antwoordt op mijn vraag heb ik een goede dag

Ik weet dat gletsjers smelten
Van ozon en van gif
Ik ken de laatste panda
En ik heb gehoord van hiv
Ik zie de wereld draaien
Ik draag niet voor niks een bril
Maar als jouw lach zich daarin spiegelt
Dan staat ie even stil

Want jij bent 100, jij bent 100, jij bent 100
Jij bent 100 op de schaal van lief

Jouw kleine scherpe nageltje krabt krasjes in mijn arm
En als ik jou stevig vasthoud hebben we het samen warm
Ik geef een fles, ik vraag een boer
Jij schudt bedachtzaam nee
En als je heel soms huilen moet
Dan huil ik met je mee

Ik weet van pijn en onrecht door politiek geweld
Ik zie ongelijkheid wereldwijd
En ik ken de macht van geld
Ik heb geen geld, ik heb een vriendin
Dat is niet bedoeld als klacht
Want ik ben de rijkste van allemaal
Wanneer jij naar me lacht

Jij bent 100, jij bent 100, jij 100,
Jij bent 100 op de schaal van lief!

100 op de schaal van lief door Dolf Jansen

Gepubliceerd door

Deveny Tolboom

Diëtist en voedingsassistent. Combineert al haar wanhoop met de rest van haar persoonlijkheid. Lees al haar berichten op De Algemene Wanhoop

Eén gedachte over “Een gedachte, een herinnering”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s