Beste 2020,

Je was geen makkelijke. Je begon nog best rooskleurig, maar vanaf begin maart was je één lange, tergende maandagochtend. Aan de ene kant voelde je eindeloos, omdat we niet zo heel veel mochten beleven door dat virus dat jij bij je droeg. Aan de andere kant kabbelde je ook juist daardoor heel snel voorbij. Er was geen vakantie om naar uit te kijken en er waren maar weinig andere uitjes. Dus je vloeide als een snelstromende beek zonder veel rotsen en trotsen aan me voorbij.

2020, je hebt voor heel veel uitdagingen gezorgd. Je was een extreem lastige peuterpuber, die heel veel ‘nee’ zei. Ik ga hier dan ook niet doen alsof het toch best wel een top jaar was, want daar heb je je niet naar gedragen. Je hebt zoveel mensen droefenis, eenzaamheid en paniek bezorgd dat je dat niet verdient. Binnen blijven is op zich niet zo’n moeilijke taak, maar het duurt allemaal wel erg lang. Op dit soort momenten vind ik het echter wel belangrijk om toch ook naar de mooie momenten te kijken. Ondanks het bovenstaande was je niet helemaal één grote, doffe bak ellende. Count your blessings, daar voel je je beter van!

Eén van mijn blessings: Het laatste dagje weg voor Corona was een dag naar Schiermonnikoog met mijn nichtje.

Dupilumab en mijn gezondheid
2020, tegen het einde van jouw bestaan, kreeg mijn bestaan een hele nieuwe wending. Ik kreeg een nieuw medicijn, genaamd Dupilumab. Ik gebruik het pas sinds een week of 10, maar tot nu toe is het levensveranderend. Dit medicijn bestaat nog niet zo lang, maar is wat mij betreft echt een doorbraak. Zonder een heel technisch verhaal op te hangen; het helpt tegen mijn eczeem en uiteindelijk mogelijk ook tegen mijn haarziekte Alopecia Areata en mijn astma. Voordat ik met Dupilumab begon, had ik dagelijks heel veel pijn aan de wonden, kloven en ontstekingen in mijn huid. Ik hield ook genoeg vocht vast om het IJsselmeer mee te vullen en daardoor werd bewegen steeds moeilijker. Ik kon mijn vingers niet volledig buigen of strekken en was vaak ’s nachts wakker door pijn en jeuk. Ik kon mijn eigen fruit niet meer snijden of pellen. Mijn moeder pelde ’s ochtends een mandarijn voor me en deed er aluminiumfolie omheen, zodat ik ’s middags fruit had.

Maar dat is al weken niet meer nodig geweest! Mijn handen functioneren weer en de meeste nachten kan ik doorslapen. Niet al mijn problemen zijn opgelost. Ik heb nog steeds wondjes en slechte dagen en mijn huid is door de jarenlange ontstekingen en behandelingen daarvan sterk beschadigd. Maar het is allemaal een stuk makkelijker! Dit geeft een rooskleuriger beeld voor de toekomst!

2020, ik begon met jou met een kop als een bowlingbal door mijn Alopecia Areata en een pruik om dit te bedekken. Halverwege jouw jaar begon mijn haar langzaamaan te groeien. We nemen afscheid van elkaar met een dikke bos krullen met nog maar een paar kale plekken. Ik kan er alweer een paar maanden zonder pruik of mutsje op uit en dat voelt heerlijk!

Begin van 2020: bowlingbal met pruik

Tekenen en schilderen
Dankzij tante Corona zaten we meer thuis en hebben we massaal nieuwe tijdsbestedingen ontwikkeld. Zo gingen sommigen ineens legpuzzels maken of skeeleren. Ik heb geen nieuwe hobby gevonden, maar een oude weer helemaal heruitgevonden. Ik heb mijn hele leven al getekend, geschilderd en geknutseld, maar ik heb dat in mijn volwassen leven nooit zoveel gedaan als nu. Door Corona had ik ineens heel veel tijd om me hierin te ontwikkelen. Inmiddels teken en of schilder ik ongeveer elke dag en maak er daardoor ook grote stappen in. Ik heb er super veel plezier in en het maakt dat ik veel beter met de Coronastress om kan gaan.

Mijn kerstcreatie. Gemaakt met Van Gogh aquarelverf.

Thuis wonen
Ik wil al tijden heel graag een eigen plekje om te wonen en ik ben daar ook echt heel erg aan toe, maar tijdens deze lockdown-weken was ik toch wel blij dat ik niet alleen woonde. Er is bij mij bijna altijd wel iemand thuis en daardoor ben ik niet echt eenzaam geweest. Daarnaast woon ik vlakbij het bos. Ik hoef alleen maar mijn straat uit te lopen en ik kan een boswandeling gaan maken. Ook dat was met name dit jaar wel een groot voordeel. Ik ben dit jaar, ondanks dat ik ze niet altijd mocht zien, ook voor mijn gevoel omringd geweest door vrienden. 2020, je hebt sommige vrienden zelfs dichterbij gebracht.

Ondanks dat je dus voor best wat lichtpuntjes hebt gezorgd, ben ik echt wel een beetje klaar met je. Ik ben blij dat onze wegen scheiden en jij je rariteiten kunt stoppen. Ik hoop dat je opvolger wat positiever is ingesteld en een wat stabielere basis heeft.

Aan alle lezers van De Algemene Wanhoop: bedankt dat jullie het weer een jaar met mij hebben uitgehouden! Niemand komt dit jaar fluitend de finishlijn over, dus wees lief voor jezelf. Wees daarbij ook zeker lief voor elkaar. Samen gaan we de uitdagingen van 2021 aan!

Dag 2020, tot nooit meer ziens.

Gepubliceerd door

Leonie Zuidersma

Heeft Kunst, Cultuur en Media gestudeerd aan de RUG. Is daarnaast beroepschaoot. Meer over mij weten? Check dan mijn berichten bij De Algemene Wanhoop.

3 gedachten over “Beste 2020,”

  1. Lieve Leonie,

    Wat fijn om te lezen dat je dit jaar, ondanks alles, een nieuw en veelbelovend medicijn bent gaan gebruiken!
    En dat je je creativiteit nóg verder ontwikkelt.
    Ik wens je all goeds voor 2021!

    Liefs
    Dorine

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s