De Avonturen van een Winkelmedewerker (deel 8)

Nog altijd wordt ons leven voor een groot deel beheerst door wat wel en niet mag volgens de Corona-maatregelen. Zo wordt ook nog steeds het werken in de schoenenwinkel erdoor beheerst. De voor- en tegenstanders van de maatregelen, de meest angstige mensen en ook de complotdenkers hoor ik terug onder onze klanten.

Net als alle andere winkels moeten wij een deurbeleid voeren. Ik schreef al eerder dat iedereen die binnenkomt een schoenlepel moet pakken. Wanneer de schoenlepels op zijn, mag niemand meer naar binnen. Net zoals het winkelmandjes-systeem bij Kruidvat dus en je gaat er eigenlijk vanuit dat dat nu, na 7 maanden, dit wel bekend terrein is voor iedereen. Niets is minder waar. “Wilt u nog even een schoenlepel pakken?” “Nee, ik ga niets passen” (*kuch* alleen noodzakelijke boodschappen *kuch*) “Dat is prima, maar op deze manier kunnen we het aantal mensen in de winkel tellen.” Dit is het moment waarop je een blik krijgt alsof je zojuist vanaf Mars met je ruimteschip bent neergestort op aarde, terwijl je een tompouce in je handen hebt en een snor op je voorhoofd draagt. “Waarom moet dat?” Dit zijn dezelfde mensen die vragen of ze bij Albert Heijn een karretje moeten pakken. Ja natuurlijk, Gerda. Al 7 maanden.

Inmiddels heb ik denk ik ook alle mogelijke toepassingen van een schoenlepel voorbij zien komen. Naast dat mensen het gemak ontdekken van het schoenen passen met behulp van een schoenlepel, kun je er dus ook je kind mee aan de kraag trekken, en je partner ermee op de kont slaan. Ook kun je er heel hard mee zwaaien en dan roepen: “Wie geen anderhalf meter afstand houdt, sla ik met dit ding!” Waarna je dan heel dicht langs een winkelmedewerker loopt. Ook kun je aan de winkelmedewerker vragen: “Mag ik hiermee slaan?” Ik antwoord dan meestal: “Alleen elkaar, niet mij of mijn collega’s”. Toen mijn collega een soortgelijk antwoord gaf, vond de klant dat ze geen humor had. Sorry mevrouw, u bent ook nog maar de vijftiende van vandaag. Zelf heb ik me ook schuldig gemaakt aan een zwaardvecht-competitie met mijn collega. Ik daag je dus uit, wanneer je de behoefte voelt om iets anders met de schoenlepel te doen dan schoenen passen, iets écht origineels te verzinnen. Probeer me te verrassen!

Waar ik wel altijd om kan lachen is mensen die doen alsof ze hun handen ontsmetten. Aangezien je bij elke winkel bij de ingang een pompje vindt met ontsmettingsmiddel, snap ik dat je na een middagje stad je zo steriel voelt als een operatietafel. Ik zie mensen (sorry, vooral oudere vrouwen) dan nog wel eens hun hand onder het pompje houden, zonder daadwerkelijk te pompen. Vervolgens wrijven ze twee seconden in hun handen alsof ze iets in te wrijven hebben en begroeten ze je met een geniepige glimlach. Daar kan ik me echt niet druk over maken en ik vind het vooral heel grappig dat ze zo ons voor de gek denken te kunnen houden.

Gelukkig zijn we als winkel tot nu toe nog redelijk de dans ontsprongen wat betreft Corona. Twee collega’s zijn besmet geweest, maar hebben gelukkig niet de rest van de collega’s besmet. Op dit moment wachten wel twee collega’s hun Coronatest oordeel af. Eén van de bizarre beelden van deze hele situatie vind ik toch wel de rijen die zich op zaterdag voor de winkels vormen. Het blijft zo onrealistisch om dat te zien.

Het is inmiddels alweer het einde van het jaar en dat betekent voor veel winkels dat de opruiming weer begint. Zo ook bij ons. Wij bouwen daarvoor altijd op een avond de winkel om. Dan komen er houten rekken in de winkel te staan met daarop alle opruimingsschoenen. Deze keer liep het niet bepaald gesmeerd. Er gaat altijd wel wat mis, maar nu iets meer. Er waren wat technische mankementen, maar ik liep zelf ook een mankement op. Eén van de houten planken viel op mijn hoofd. Ik voelde niet gelijk heel veel pijn, ik stoot immers zo vaak mijn hoofd en ik verwacht eigenlijk bijna dat ik daardoor een soort eeltlaag heb opgebouwd. Mijn collega zag echter gelijk dat ik bloedde als een rund. Op de dokterspost hebben ze mijn hoofd weer aan elkaar gelijmd. Levensgevaarlijk beroep, dat winkelmedewerker zijn.

Gepubliceerd door

Leonie Zuidersma

Heeft Kunst, Cultuur en Media gestudeerd aan de RUG. Is daarnaast beroepschaoot. Meer over mij weten? Check dan mijn berichten bij De Algemene Wanhoop.

Eén gedachte over “De Avonturen van een Winkelmedewerker (deel 8)”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s