Mijn ode aan Noorderzon

Van de Spiegeltent tot aan de wafelkraam op de speelweide. Van de openingsvoorstelling in de Romeo Tent tot het laatste drankje bij Het Dok. Ik ben er elk jaar te vinden: Noorderzon.

Noorderzon is een jaarlijks in augustus terugkerend festival in Groningen met internationale bekendheid. Het is een performing arts festival, maar veel Groningers kennen het ook wel als “dat foodtruckfestival met muziek”. Dat is ook gelijk het leukste aan Noorderzon: het trekt alle lagen van de bevolking aan. Er lopen kunstliefhebbers en theatergekken rond, studenten die komen voor de gratis muziek met hun zelf meegebrachte bier en zwervers/stadsidioten die het leuk vinden dat er weer eens iets anders gebeurd in hun woongebied.

Voor het tweede jaar sta ik dagelijks op één van de terrassen met een live talkshow. Ik doe hand- en spandiensten rondom en tijdens de show en zie dus ook al die lagen langs komen. Sommigen komen voor de interviews met de theatermakers, anderen blijven hangen voor de muziek en weer anderen komen in een dronken bui door een interview heen schreeuwen over besjes, Netflix en weet-niet-wat. Wel in bijzonder goed Engels trouwens.

De sfeer is gemoedelijk. Bijna nooit is er gedonder. Je zit voor een prikkie op de eerste rang bij een voorstelling in een container. Ik zat in “Ho! De Musical” van Buning & Van der Wijk waar ze een meezingfestijn op de planken probeerden te zetten, toen een meisje uit het publiek zonder schaamte de hoge tonen van het denkbeeldige achtergrondkoor er tussendoor gooide. Allemaal prima.

Ondertussen worden er opblaasbootjes van de Intertoys (nu bestaan ze nog, misschien is deze omzet hun redding) de vijver voor het podium van Het Dok ingegooid. De passagiers klinken hun biertjes, oesterzwambitterballen en poffertjes en peddelen richting het podium. Nogmaals: eerste rang. Aan het einde van de avond peddelen ze onder begeleiding van My Heart Will Go On van Celine Dion weer richting de kant.

Maar je kunt dus iedereen tegenkomen. Dat heb ik gemerkt. Noorderzon betekent ook bijpraten met mensen die je niet vaak ziet. Over een drankje even de intriges in je leven bespreken. De editie van 2019 heeft er voor mij voor gezorgd dat er maar liefst drie mensen uit de krochten van mijn verleden weer omhoog zijn gewandeld. Ik weet uiteraard niet hoe lang ze allemaal aan de oppervlakte blijven, maar het begint op deze manier bijna magisch te worden.

nzon19
Foto: Nienke Maat

 

Gepubliceerd door

Leonie Zuidersma

Heeft Kunst, Cultuur en Media gestudeerd aan de RUG. Is daarnaast beroepschaoot. Meer over mij weten? Check dan mijn berichten bij De Algemene Wanhoop.

Eén gedachte over “Mijn ode aan Noorderzon”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s